خاطرات آنکارا

+ بسم اله الرحمان الرحیم هست کلید در گنج حکیم

به نام او که همه چیز من و دیگر خلایقست سخنم را آغاز می کنم.

در ابتدای سخن از خاتم و خاتم پیامبران که درود خداوند رحیم بر همه شان باد یاد می کنم و از زحمات سترگ آن بزرگ رادمرد تاریخ که لحظه لحظه ی زندگی پر برکتش هدایت و رهنمون سازی تمام جهانیان به رحمت و جنت خداوندی بود، تشکر می نمایم و بر او و خانواده اش و اصحابش که به راه او رفتند، درود و سلام می فرستم.

 باری در همین ابتدا از امام راحل، خمینی کبیر، که به حق زنده کننده ی اسلام  در دوران سلطه ی شیطان بود یاد می نمایم و برای ایشان وهمه ی خوبان سفر کرده غفران و لطف خداوندی را خواستارم.

و اخیرا از رهبر فرزانه ی انقلاب حضرت آیه الله خامنه ای که داهیانه در تند باد هجوم جنود شیطان کشتی نجات بخش جمهوری اسلامی را رهبری می نمایند، قدر دانی می نمایم و برای موفقیت آن عزیز از درگاه خداوند کریم یاری آشکاری درخواست می نمایم.

در ضمن هرچند سخن به درازا می کشد اما بر این حقیر است که یادکردی از  شهدای انقلاب و به ویژه دایی عزیزم شهید کربلایی عباس بروغنی و دیگر شهدایی که جان خویش را در راه اعتلای پرچم لا اله الا الله فدا نمودند،داشته باشم. امید که خداوند رحیم  نگاه مرحمتش را از این بزرگواران دریغ ننماید.

خلاصه ی سخن این که بارش رحمت خداوندی به مقدار زیاد در شهر آنکارا دو روزی مدرسه ی 22 بهمن را به تعطیلی کشاند و پس از مدت مدیدی که مترصد ایجاد وبلاگ بودم ، به لطف حق توانستم از این فرصت استفاده کنم و این وبلاگ را برای بیان خاطراتم به عنوان معلم عربی مجتمع آموزشی 22 بهمن آنکارا راه اندازی کنم و آرزو دارم بتوانم  آن را به سرانجامی برسانم و صد البته تا روزی که به راه خیر باشم امید دارم که دوام پیدا نماید.

برادر کوچک همه ی شما غلامحسین بروغنی دبیر عربی مجتمع آموزشی 22 بهمن آنکارا

تاریخ 19/12/1389 برابر با 10/03/2011 و مطابق با پنجم ربیع الثانی 1432